Zdawać by się mogło – banalna historia. On – znany pisarz zmęczony życiem, myśli, że nic go już nie zaskoczy. Ona – młoda, początkująca dziennikarka, pełna zapału, pasji i zafascynowana jego twórczością. Zapach świeżo zmielonej kawy i cisza radia. Spotykają się przypadkiem, który przypadkiem nie jest, a wspólna przygoda zmienia życie obojga bohaterów…

To jest książka o miłości (bo sensem życia jest miłość właśnie), ale nie jest to zwyczajna miłość. To uczucie prowadzi do poszukiwania siebie, do dążenia do zmiany pod wpływem życzliwości, dobra i piękna. W życiu każdego zdarzają się spotkania, które z pozoru niewiele wnoszą, niewiele zmieniają, a tak naprawdę uczą oddychać miłością, choć nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Lektura „Mojej Sycylii” będzie dobrym i owocnym czasem. Przyniesie kilka wierszy (zapomnianych, a może nawet nieznanych), przypomni o nieodwracalności losu, ale i o tym, że zawsze istnieje możliwość powiedzenia „przepraszam” i że nie powinniśmy z tym zwlekać. Opowie o długo wyczekiwanej miłości, która okazała się inna niż ta, której oczekiwali bohaterowie. I o Bogu obecnym w każdym zakątku naszej duszy i w każdym aspekcie życia.

Prezentowana monografia stanowi pierwsze tego typu opracowanie Zarysu dogmatyki katolickiej. Dla osiągnięcia zamierzonego w pracy celu zarówno dogmatycznego, jak i pastoralnego Autor zastosował metodę analizy i syntezy literackiej, niczego a priori nie zakładając, poprzez wniknięcie w same teksty przekazów, ich rozbiór i systematyzację. (…)

Komunikatywny język książki sprawia, że czyta się ją przyjemnie jako ciekawą lekturę. Autor kieruje swoje orędzie do człowieka krytycznego, ale szczerze szukającego, do człowieka wierzącego i każdego czasu. Bogata jest treść tej książki. Dlatego potencjalny czytelnik może ją czytać od początku, środka lub końca albo też czytać na wyrywki. Kiedy jednak zdecydowaliśmy się na lekturę, czytajmy powoli, wracajmy do tego, co przeczytaliśmy. Ciekawe przemyślenia, skojarzenia można wykorzystać przede wszystkim we własnym życiu, ale także w katechezie, w homilii. Lektura przedstawionej pracy działa na intelekt, wolę i uczucia.

Z recenzji ks. prof. dra hab. Augustyna Eckmanna