Kociewie – serdeczne świata strony (wydanie II)

Pytasz sia, dzie Kociewiaki
Majó swoje dómy,
Swe pachnónce chlebam pola,
Swoje sochy, bróny
Dzie Wierzyca, Wda
Przy śrebrnym fal śpsiewie,
Niesó woda wdal, tam nasze Kociewie.

Ks. Bernard Sychta


W dziejach obyczajów w dawnej Polsce. Wiek XVI – XVIII” Jan Stanisław Bystroń, wielki socjolog i znawca kultury ludowej, badacz przemian historyczno-obyczajowych w Polsce, w rozdziale „Kraj i ludzie” pisząc o Pomorzu, dawnych Prusach Królewskich, które „wydawały się jakąś krainą daleką, nieznaną, dość obcą”, tak wyróżnił jej część: „Z ziem tych dość odrębną fizjonomię miało Kociewie, kraj pomiędzy Starogardem, Tczewem, Gniewem i Nowem. Była to ziemia „gburów”, którzy nigdy pańszczyzny nie znali, lecz na dzierżawach starościańskich i klasztornych siedzieli.” Ten album jest próbą pokazania urody Kociewia. Rodzące obficie pola, zielone lasy, chabrowe rzeki i jeziora, pagórki i doliny to bogactwo, którego z uszanowaniem używają dzisiejsi Kociewiacy.

(z przedmowy)