Książka Zygmunta Zielińskiego jest zbiorem felietonów drukowanych w czasopismach katolickich na przestrzeni lat 90. XX wieku (“Nowy Przegląd Wszechpolski”, “Słowo. Dziennik Katolicki” i inne). Teksty zebrane w publikacji przedstawiają współczesną polską rzeczywistość (polityczną, społeczną, kulturalną) z punktu widzenia obserwatora stojącego z boku.
Obserwator ów potrafi dostrzec wiele szczegółów i zapisać te - zdawałoby się umykające - migawki i fragmenty życia. Zawarte w artykułach oceny nie są konstatacją, lecz raczej wyzwaniem do dyskusji; autor potrafi w czytelniku rozbudzić ducha polemisty. Zygmuntowi Zielińskiemu w wielu przypadkach tematu dostarczały różnego rodzaju i orientacji publikatory, a także osobistości na świeczniku polskiego życia publicznego. Książka “Bez ce(n)zury” jest interesującym, aczkolwiek subiektywnym (autor ma tego świadomość) spojrzeniem na kształtującą się rzeczywistość III Rzeczypospolitej - głównie chodzi tu o nową mentalność społeczną.